Mengen van titels

                                         22 december 2017

(uit mijn bundel " Droom je wereld met mij mee)

Langzaam gaan bracht mij naar een afgrond, die mijn kalmte uit mijn werkelijkheid naar een hogere sfeer bracht. Het herschrijven deed de hersenschim van het geduld overwinnen, toch het naïef zijn kon de nostalgie niet ontwijken. Die tijd zorgde voor roddels die mij leidde naar het paranoia zijn. De warmte zorgde voor het mengen tot een spraakgebrek. Mijn binnenverzet hoefde geen wacht te maken om de schrijffouten, van wie schrijft over bloeiende liefde aan zee. Een traan in de duisternis liet de erfenis van die droomjob uit mijn kindertijd leegte zonder geluk vinden. Was dan dit bondig het einde en kon ik nu stilte bouwen, zonder te bekritiseren van een groots houden van. Het hemelsblauw gaf hemellicht en hoofdrust. Het klieven van jij en ik werd geen ik zonder jij en zorgde voor een levensreis van liefde en levenswijsheid. Geen misleiding in mijn liefdeshart, volledig natuur maar toch niet perfect. Het openbloeien in die nieuwjaarswensen zorgde voor opstaanhumor zonder boosheid. Met altijd een roos die mij doet doldraaien in het schrijven van een droom. En ik denk, wacht en zie de roos als een droompje zonder einddoel

                                                       ©