Stille weg

                                        4 december 2017

Je liep langs stille wegen, de zomer zo nabij, en liet je tranen vloeien om de schoonheid van vervlogen dagen. De weg versmalde naar weinig eeuwigheid. Het vertelde je verdriet. Die weg liet je de zwartheid zien van je ziel.

Ik volgde jou verhaal en zag de treurigheid ervan in. Niks bracht je op anderen gedachten, verder kon het niet.

Dagen later betreur ik mijn gebrek voor steun . Nu droom ik weg en zie je steeds in mijn gedachten. Vele jaren later blijft het spoken in mijn geest. Was haar liefde voor jou op?

Bracht ze jou naar die hel?

Het tafeltennissen is nu voorbij. Mijn speelpartner speelt nu een ander spel. Geen bal vliegt nu naar mijn pingpong bat. Enkel zie ik jou helpende hand in mijn herinneringen.

Nu loop ik langs stille wegen en geen zomer gaat voorbij zonder de schoonheid van jou dagen

                                                              ©