Nooit gewoon

                                         22/03/2018

 Ik word het nooit gewoon,

 

Steeds het wikken en wegen over zomerzondagen of de wintersfeer van decemberfeesten.

Toch het langzaam gaan laat het oordelen, als stille weg in mijn gedachtengang,

het verleden verlaten. Verloren dromen verdwalen in de tijd,

Het lijkt op een treinreis met terugblik in een onbekend verhaal.

Deze tweestrijd om mijn brandend hart brengt duisternis en laat de hoop

Wegzuigen voor een welkom naar een vredig bestaan.

 

                                                   ©